Ik had de dagen afgeteld tot Zondag. Ik had echt zin om te rijden! Ik stond 1ste in de Winterkampioenschap; mijn grootste concurrent Robbert Haans lag 2e met maar 2 punten verschil. Dat zou spannend worden...

Ondanks dat ik het kampioenschap heel graag op mijn naam wilde schrijven, gunde ik het ook aan Robbert; het zou zijn laatste race zijn voor de overstap naar de junioren en ik beschouw Robbert als een toffe gozer.

Bij de kwalificatie ging mijn kart niet vooruit, ik behaalde slechts een 7de plaats. Robbert eindigde als 9de. Ook hij had pech. Volgens mijn vader mankeerde er niets aan mijn kart, misschien was ik toch te gespannen.
Nadat ik in de prefinale 8ste werd en na veel discussie met mijn monteur (lees:vader) besloot men toch maar naar de kart te kijken. De kart bleek versleten lagers te hebben en liep in de bocht aan tegen de rem waardoor de kart niet uit de bocht trok. Vervangende lagers waren er niet. Tegen alle adviezen in besloot mijn vader deze toch maar provisorisch vast te zetten, zodat ik alsnog de race kon rijden.

Ik maakte nog een kans want Robbert was eraf gebeukt en eindigde dus op een 9de plaats. Ik had al berekend dat ik in de race een 8ste plaats moest behalen om alsnog Winterkampioen te worden. Ik startte op de 8ste positie en in de eerste bocht haalde ik al 4 man in! Het was een strijd tussen mij en Marnik Battryn. Al snel reed ik een gat dicht en wist mijn positie te behouden. Met een plaats 4 in de dagklassement ben ik toch Winter kampioen geworden. Ik ben erg blij dat ik kampioen ben geworden. Dit is het bewijs dat wij het eindelijk technisch bijna voor elkaar hebben. Ik wens Robbert veel succes en plezier in de Junioren klasse.

groetjes,
Joel.